در مقاله فوق به جای فلوراید از واژه فلوئور استفاده شده است؛ در حالی که واژه فلوراید بیشتر مرسوم می باشد. در استان سیستان و بلوچستان که در مجاورت استان خراسان جنوبی قرار دارد، فلوروزیس دندانی بسیار شایع است.

مقدمه: فلوروزیس، نوعی آسیب اختصاصی ساختمان دندان است که به علت مصرف بیش از حد فلوراید در دوره شکل گیری دندان ها رخ می دهد. بر اساس گزارش ها در طی 50 سال اخیر شیوع فلوروزیس افزایش یافته است. بنابراین توجه به تشخیص صحیح و درمان به موقع در ترمیم های زیبایی این گونه ضایعات ضرورت بیشتری می یابد. این مقاله با هدف مروری بر علل، شاخص ها، تشخیص و درمان فلوروزیس دندانی جمع آوری و نگاشته شده است.شرح مقاله: در این مقاله مروری مقالات و مطالب مرتبط از منبع PubMed بین سال های 1985 تاکنون جمع آوری و پس از دسته بندی، تعدادی از مهم ترین مقالات با تاکید بر روش های عملی درمانی انتخاب شد و مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: هنگامی که میزان فلوراید در آب آشامیدنی ازppm  1 تجاوز کند، منجر به بروز فلوروزیس می شود. شدت فلوروزیس به زمان و طول مدت اوراکسپوژر به فلوراید بستگی دارد. پاسخ اختصاصی بدن، وزن، میزان فعالیت فیزیکی، فاکتورهای غذایی و رشد استخوان باعث می شود که در افراد مختلف با دوز جذبی مشابه از فلوراید سطوح متفاوتی از فلوروزیس دندانی رخ دهد. فلوروزیس دندانی در انواع بسیار ملایم، ملایم، متوسط و شدید طبقه بندی می شود. سه شاخص اختصاصی برای فلوروزیس دندانی وجود دارد که شاخص های Thylstrup and Fejerskov،Dean  و Tooth surface index of fluorosis (TSIF) می باشند. درمان ضایعات فلورزیس بسته به شدت و درجه ضایعات، شامل بلیچینگ، ریزسابی، درشت سابی، ونیر و انواع روکش ها می باشد.نتیجه گیری: تقسیم بندی های متعددی برای ضایعات فلوروزیس وجود دارد. همچنین شاخص های اختصاصی جهت فلوروزیس وجود دارد که هر یک مزایا و معایب خاص خود را دارند. درمان فلوروزیس بسته به شدت ضایعات، متنوع و نتایج درمان معمولا بسیار رضایت بخش است.

امروزه نقش بی نظیر عنصر فلوراید در بالا بردن مقاومت دندان در برابر پوسیدگی به اثبات رسیده است. لیکن با افزایش بیش از حد نرمال آن در بدن اثرات منفی فلوراید بصورت فلوروزیس دندانی و اسکلتی ظاهر می شود. این مطالعه با هدف تعیین میزان شیوع فلوروزیس دندانی در دانش آموزان مدارس راهنمایی شهر بهار در سال 1377 الی 78 انجام پذیرفت. مطالعه حاضر از نوع مشاهده ای و توصیفی - مقطعی بود که جامعه مورد پژوهش آنرا 2502 نفر از دانش آموزان دختر و پسر تشکیل می دادند. روش جمع آوری اطلاعات بصورت معاینه و مشاهده انجام پذیرفت و اطلاعات دموگرافیک و زمینه ای در پرسشنامه ای ثبت گردید، نتایج بدست آمده با استفاده از شاخصDean  و شاخص اجتماعی فلوروزیس (Fluorosis Community Index) FCI تحلیل و اعلام گردید. از کل جمعیت مورد مطالعه 1247 نفر مونث و 1255 نفر مذکر بودند که میانگین سنی آنان 15-12 سال بدست آمد. با استفاده از ایندکس Dean 613 نفر (24.5%) از کل دانش آموزان دچار فلوروزیس دندانی بودند، فراوانی آن 24.1% در پسران و 24.8% در دختران بود. نتایج نشان داد که به ترتیب دندانهای سانترال فک بالا بیشترین و ثنایاهای کناری فک پایین کمترین میزان شیوع را در هر دو جنس داشتند. بر اساس شاخص یاد شده 7.3% افراد معاینه شده در گروه مشکوک 11.3% در گروه خیلی خفیف، 4.8% در گروه خفیف، 1.1% در گروه متوسط طبقه بندی شدند و فلوروزیس شدید در جامعه مورد مطالعه مشاهده نشد. شاخص اجتماعی فلوروزیس در منطقه 0.28 ثبت گردید. شیوع فلوروزیس دندانی با توجه به شاخص اجتماعی آن در حال حاضر یک مشکل بهداشتی و اجتماعی در منطقه محسوب نمی گردد.

زمینه: چای به عنوان یک منبع فلوراید شناخته شده است که می تواند علاوه بر اثرات پیشگیری از پوسیدگی، در صورت مصرف بی رویه یا همراه با سایر منابع فلوراید، خطر بروز فلوروزیس دندانی را افزایش دهد.هدف: مطالعه به منظور مقایسه غلظت فلوراید 3 نوع چای سبز مصرفی در ایران انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه تجربی در سال 1391 در دانشگاه علوم پزشکی قزوین انجام شد. در این مطالعه از 3 نوع چای سبز (کیسه ای و بسته بندی) استفاده و از هر نمونه چای کیسه ای، دو کیسه و از هر نوع چای بسته بندی دو نمونه یک گرمی انتخاب شد. نمونه ها هر بار در 100 میلی لیتر آب مقطر در حال جوش قرار داده شد و جهت دم کشیدن در انکوباتور 80 درجه قرار گرفت. غلظت فلوراید پس از 3 و 10 دقیقه دم کشیدن و فیلتر شدن به روش کروماتوگرافی اندازه گیری و بر حسب میلی گرم بر لیتر ثبت شد. داده ها با آزمون های آماری آنووا و اندازه گیری مکرر تحلیل شدند.یافته ها: میزان غلظت فلوراید در انواع کیسه ای چای سبز بیش تر از نوع بسته بندی آن بود، ولی بین گونه های مختلف چای سبز مورد مطالعه تفاوت معنی داری در غلظت فلوراید وجود نداشت. افزایش زمان دم کشیدن تا 10 دقیقه، تفاوت معنی دار آماری را در میزان غلظت فلوراید آزاد شده ایجاد نکرد.نتیجه گیری: بر اساس یافته ها، به نظر می رسد نوع چای سبز مصرفی و زمان دم کشیدن در میزان آزادسازی یون فلوراید تاثیری نداشته باشد و تنها این میزان در چای های کیسه ای بالاتر از چای های بسته بندی است.

شیوع و شدت فلوروزیس و میزان DMFT در میان دانش آموزان دوره راهنمایی شهرستان دیر از بنادر استان بوشهر با روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی بررسی شد. این پژوهش بر روی 15 درصد از دانش آموزان پسر و دختر 281) نفر پسر و 225 نفر دختر در گستره سنی 11 تا 16 سال( انجام گرفته است. در این بررسی میزان کلی فلوروزیس 85 درصد بوده، در حالی که میانگین کل DMFT از میزان 1.8 فراتر نرفته است. رابطه فلوروزیس و میزان DMFT نیز از لحاظ آماری با اهمیت بوده است. با به کارگیری شاخص Dean در این بررسی آشکار شد، که شماری زیاد از دندان ها در درجه های 1 و 2 فلوروزیس قرار داشته اند (P=0.001). دندان های یاد شده بیشترین میزان پوسیدگی را در درجه 4 )میانگین (3.9 و کمترین پوسیدگی را در درجه 2 )میانگین (1.06 شاخص گفته شده نشان داده اند. درباره شیوع فلوروزیس در دختران و پسران اختلافی آشکار مشاهده نشده است. میانگین اجزای DMFT کل، به ترتیب D=1.62، M=0.04 و F=0.13 به دست آمده است. در این بررسی بالینی از پرسشنامه و آزمون های آماری Analysis of Variance, Chi-Square, Duncan بهره گرفته شده است.

هدف از این تحقیق تعیین میزان فلوئوروزیس در نوجوانان 15 ساله دبیرستانهای شهر قوچان و دهستان تیتکانلو (30 کیلومتری غرب شهرستان قوچان) بوده است.مواد و روش ها: 900 نفر شامل 600 نوجوان 15 ساله در شهر قوچان و 300 نوجوان 15 ساله در دهستان تیتکانلو بطور تصادفی انتخاب و مورد معاینه قرار گرفتند.یافته ها بکمک نرم افزار SPSS آنالیز گردید. یافته ها: این مطالعه نشان داد که درصد فلوئوروزیس در کل نوجوانان 15 ساله دبیرستانی شهر قوچان 32% و در کل نوجوانان 15 سالهً دهستان تیتکانلو 95.33% می باشد. همچنین درصد فلوئوروزیس در دختران قوچان (33.67%) و در پسران (30.34%)، در پسران روستای تیتکانلو (97.34%) و در دختران (93.34%) بوده است.نتیجه گیری: علت این شیوع بالای فلوئوروزیس در روستای تیتکانلو غلظت بالای فلوئوراید آب آشامیدنی آن ناحیه (ppm1.7) در مقایسه با شهرقوچان (ppm0.7) و مصرف بالای آب و چای بعلت کار کردن در زیر آفتاب گرم و سوزان فصول بهار و تابستان که سرشار از فلوئوراید بوده می باشد، این مطالعه نشان داد که با افزایش میزان فلوراید آب آشامیدنی DMFT نوجوانان 15 ساله کاهش چشمگیری داشته است.بطوریکه DMFT نوجوانان روستای تیتکانلو در این مطالعه 1.95 در مقایسه با نوجوانان 15 ساله قوچان (2.95)کاهش داشته است.

مقدمه: فلوراید به عنوان یکی از اساسی ترین مواد در دندان پزشکی پیشگیری محسوب می شود. با آن که شیوع پوسیدگی های دندانی با غلظت فلوراید آب آشامیدنی رابطه معکوس دارد، ارتباطی نیز میان غلظت فلوراید آب آشامیدنی و شیوع فلوروزیس دندانی وجود دارد که البته وابسته به دوز فلوراید است. در برخی مطالعات به احتمال ارتباط فلوراید با عوارضی مانند افزایش خطر شکستگی استخوان، کاهش فعالیت تیروئید، وضعیت شبه آرتریت، بلوغ زودرس و احتمال استئوسارکوم اشاره شده است. هدف از انجام این مطالعه مروری، بررسی جایگاه فعلی فلوراید سیستمیک در دندان پزشکی و بررسی مزایا و عوارض جانبی احتمالی آن بود.شرح مقاله: در این مقاله مروری جستجو در منابع OVID evidence-based Reviews، Pubmed، Google Scholar و SCOPUS که از سال 1985 تا پایان ماه می سال 2013 وجود داشتند و نیز کتب مرجع انجام شد. از بین مقالات حاصل، مقالات مروری و مقالات تحقیقی معتبر که تنها در مورد استفاده سیستمیک از فلوراید، و نیز مزایا و عوارض احتمالی آن بودند، انتخاب گردیدند.نتیجه گیری: به نظر می رسد با آن که فواید فلوراید در زمینه کنترل پوسیدگی بر هیچ کس پوشیده نیست، عوارض احتمالی ناشی از مصرف غیر صحیح آن به ویژه به صورت سیستمیک نیز باید مد نظر قرار گیرد. فلوریداسیون یا افزودن فلوراید به آب آشامیدنی می تواند عوارضی به دنبال داشته باشد. به نظر می رسد با پیشرفت های اخیر در زمینه روش های جدید کنترل پوسیدگی استفاده سیستمیک از فلوراید در دندان پزشکی پیشگیری بهتر است با دقت بیشتری مورد مطالعه قرار گیرد.

زمینه و هدف: دریافت غلظت های بالای فلوراید در آب آشامیدنی باعث فلوروزیس دندانی می شود. در مطالعه حاضر شیوع فلوروزیس در جوامع روستایی استان آذربایجان شرقی مورد بررسی قرار گرفته است.روش بررسی: سه روستای باشسیزکوه بستان آباد =0.12mg/L) غلظت فلوراید آب آشامیدنی)، نقاره کوب جدید اهر 0.6mg/L) منبع آب فعلی، 1.1-1.4mg/L منبع قدیمی)، قره بلاغ جلفا 0.35mg/L) منبع آب فعلی،2.4mg/L  منبع قدیمی)، به ترتیب به عنوان سطوح مواجهه پایین، متوسط و زیاد به فلوراید انتخاب و کلیه ساکنین بالای 6 سال روستا معاینه گردیدند. کیفیت منابع آب از طریق سوابق و هم چنین انجام آنالیزهای جدید تعیین گردید.یافته ها: در 62.7% افراد فلوروزیس دندانی مشاهده شد. در 31.5% از افراد فلوروزیس درجه1، در 22.4% فلوروزیس درجه 2، در 7.7% فلوروزیس درجه 3 و در 4 نفر نیز فلوروزیس درجه 4 مشاهده شد. در روستاهای قره بلاغ، نقاره کوب و باشسیزکوه به ترتیب 83.8%، 70.5% و 32.5% افراد دارای درجاتی از فلوروزیس بودند. از نظر آماری (ANOVA) تفاوت معنی داری در میانگین شیوع فلوروزیس بین سه روستا وجود داشت (P<0.001). فلوروزیس هم در دندان های دایمی و هم دندان های شیری مشاهده گردید. متوسط شاخص تجمعی فلوراید در افراد دارای فلوروزیس در مقایسه با افراد بدون فلوروزیس به ترتیب برابر با 22660.2mg و 4743.2 بود که بین این شاخص و فلوروزیس همبستگی وجود داشت (R=0.413).نتیجه گیری: در هر سه روستای بررسی شده حتی روستای باشسیزکوه بستان آباد درجات مختلف فلوروزیس دندانی وجود داشت. لازم است ارگان های مسئول در ارتباط با دریافت فلوراید از آب آشامیدنی نگاه و رویکرد جدیدتری داشته باشند.

زمینه و هدف: باندینگ براکت به دندانهای مبتلا به فلوروزیس اغلب مشکل می باشد. هدف از این مطالعه مقایسه میزان استحکام باند برشی براکت های ارتودنسی به دندانهای مبتلا به فلوروزیس با استفاده از ادهزیو کورماکس II و ترانس باند XT و ارزیابی آسیب مینایی پس از دیباندینگ می باشد. روش بررسی: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی شصت دندان مبتلا به فلوروزیس (5 و 4=(TFI و غیر فلوروزیس به دو زیر گروه تقسیم شدند. براکت اچ وایز استاندارد، در گروه اول و سوم به وسیله ترانس باند XT و در سایر گروهها به وسیله کورماکس II به نمونه ها باند شدند. بعد از باندینگ میزان استحکام باند برشی به وسیله دستگاه اینسترون (Universal testing machine) تعیین شد. ارزیابی استریولوژی آسیب مینایی توسط نرم افزار استریولوژی (Stereolith 1) انجام گردید. از آزمونهای آماری آنالیز واریانس دو طرفه Post Hoc (LSD)، Kruskal-Wallis، Wilcoxon و Paired Samples Test جهت ارزیابی داده ها استفاده شد. یافته ها: فلوروزیس میزان استحکام باند برشی را به طور معنی داری کاهش می دهد (سطح معنی داری=0.041). کورماکس II میزان استحکام باند برشی را به طور معنی داری افزایش می دهد (سطح معنی داری=0.040). نمونه ها در گروه اول (فلوروزیس و ترانس باند XT) کمترین میزان استحکام باند برشی را نشان دادند (1.69±13.44 مگاپاسکال). گروه دوم (فلوروزیس و کورماکس II) بیشترین افزایش را در تعداد ترکهای مینایی نشان دادند. نتیجه گیری: کورماکس II انتخاب مناسبی جهت باندینگ براکت های ارتودنسی در دندانهای مبتلا به فلوروزیس می باشد، با این حال استفاده از روشهای محافظه کارانه دیباندینگ جهت کاهش آسیب مینایی ضروری می باشد.